กูจะไม่เลิกทำสิ่งนี้ จนกว่ากูจะทำสำเร็จ

อ่าน 94

ช่วงปี2551

ผมได้เคล็ดลับอันนึง

จากรุ่นพี่....

รุ่นพี่คนนี้ทำอะไรมาหลายอย่างมาก

ตั้งแต่ขายของ

ทำซื้อมาขายไป

ซื้อขายรถมือ2

จนตอนหลังเล่นซื้อขายอสังหามือ2
เป็นอาชีพหลัก

ซึ่งทุกอันที่เค้าทำ
ในแง่ผลลัพธ์เค้าสำเร็จหมด
ผมถามเคล็ดลับจากเค้า

ซึ่งต่อมามันกลายมาเป็น
อีก1เคล็ดลับ
ที่ผมใช้เวลาตั้งเป้าหมาย

และเวลาท้อ....

จะจัดการกับมันยังไง?

พี่คนนี้บอกผมสั้นๆว่า
เคล็ดลับกูไม่มีอะไรเลย
สิ่งเดียวที่กูทำคือ

'กูจะไม่รีบตัดสินใจว่า

ไอ้สิ่งนี้มันใช่หรือไม่ใช่'

แต่กูจะสัญญากับตัวเองว่า

กูจะไม่เลิกทำสิ่งนี้

จนกว่ากูจะทำสำเร็จ

คนจำนวนมากเวลาตั้งเป้าหมาย

แล้วตอนลงมือทำ

เจอสิ่งที่ยากหรือไม่ชอบบ้าง

ก็รีบด่วนสรุปว่าสิ่งนี้มันไม่ใช่

แล้วก็เลิกแล้วก็เปลี่ยนเป้าหมายไปเรื่อย

แต่สิ่งที่กูทำต่างออกไป
คือไม่ว่ามันจะมีสิ่งที่กูชอบไม่หรือไม่ชอบ

'กูก็จะทำจนสำเร็จ'

ทำจนเป็นแล้ว

ได้ผลลัพธ์แล้ว

แล้ววันนั้นค่อยตัดสินใจอีกทีว่า

'กูจะทำมันต่อหรือไม่'

'กูต้องชนะมันได้ก่อน
แล้วค่อยตัดสินใจ
ว่าเลิกหรือไปต่อ'

'กูจะได้ไม่ต้องมาบอก
ลูกหลานกูว่าไอ้สิ่งนี้มันยาก
หรือมันห่วยเพราะตัวกูเอง
หรือกูที่อ่อนแอ'

'แต่กูจะได้บอกพวกเค้าได้ว่า
กูทำสำเร็จแล้ว
แต่เลิกเพราะ
มีบางอย่างที่ใช่กว่า'

แค่นั้นล่ะ!

(เค้าพูดทิ้งท้าย)

ผมคิดในใจ

นี่แม่งกูเลย

ไอ้คนจำนวนมากที่เค้าพูดถึง

นี่คือกูเลย!

เวลาผมมีเป้าหมายอะไร
ผมลงมือทำ

แต่พอผมลงมือทำแล้ว
เจอสิ่งที่ไม่ถนัด
หรือรู้สึกไม่ชอบ

ผมก็ด่วนสรุปทันทีว่า
มันไม่ใช่!

แล้วผมก็เปลี่ยนมาหลายเป้าหมาย
ตลอดเวลา
จนเหมือนลองทำมาเยอะ
แต่ก็ไม่เคยทนอะไรสักอย่าง

จริงๆมันอาจไม่ใช่เป้าหมายที่มันไม่ใช่

แต่อาจเป็นพฤติกรรมมึงเอง
ที่ไม่ใช่สำหรับความสำเร็จ!

ผมคิดถึงพฤติกรรมนี้ของผมอย่างมาก
ว่ามันเป็นตัวอุปสรรคต่อความสำเร็จ

ในตอนเรียนจบ...

ตอนมาทำงานขาย
มันยากไปหมดเลย
ผมชอบแค่รถอย่างเดียว
และจริงๆผมเกลียดการขาย

แต่เป้าวันนั้นชัดเจนแล้ว
ว่าจะทำสิ่งนี้ให้ได้
ระหว่างทาง
มันมีอะไรเข้าหัวเต็มไปหมด

มันอยากเลิก
มันรู้สึกยาก
มันท้อ

มันท้อจริงๆ
เด็กคนนึงที่เป้าหมาย1ล้านแรกใน1ปี
พ่อแม่ก็ไม่เคยทำได้

แล้วเงิน1ล้าน
ใน10ปีก่อน
มูลมันเยอะกว่าปัจจุบันมาก

และไม่มีหลักฐาน
คนรอบตัวให้เห็นสักคน

แต่ผมก็คิดถึงคำของเค้าว่า

ในระหว่างทางสู่เป้าหมาย
มันไม่มีอะไรที่มึงต้องชอบไปหมดหรอก
มันต้องมีบ้างที่มึงท้ออยากเลิก

และก็กูจะเลิกได้
ก็ต่อเมื่อกูทำมันสำเร็จ

ผมจะนึกถึงคำนี้ตลอดเวลา

เมื่อตัดสินจะทำอาชีพนี้แล้ว
มันไม่มีคำว่าเลิกจนกว่าจะทำได้

จากๆท้อก็ฮึด
พอฮึดก็เริ่มทำ

เริ่มลงทุนเข้าหาคนสำเร็จ
คนที่เค้าทำได้แล้ส
พอทำๆไป+เรียนรู้จากคนเก่งๆก็เริ่มคล่อง

พอคล่องก็เริ่มง่าย
พอง่ายก็เริ่มขายได้บ้าง

จากขายได้บ้างก็เริ่มขายดี
จากไม่ได้เลยเป็นเดือนละหมื่นต้นๆ

เป็นหมื่นกลางๆ

เป็นเดือนละแสน

และก็ทะลุ1ล้านในที่สุดก่อนครบ1ปี

วันนั้นจริงๆผมลืมไปแล้วว่า
จริงๆผมต้องถามตัวเองว่า
ผมชอบมันหรือไม่ชอบมัน!

จน2-3เดือนต่อมาผมเจอรุ่นพี่คนนี้

ผมตื่นเต้นและพูดกับเค้าว่า

ผมทำ1ล้านแรกได้แล้วครับ

มีเงินเก็บ มีตังค์เลี้ยงครอบครัว
และชีวิตเปลี่ยนไปในทางดีขึ้นมาก
เพราะพี่ครับ

เค้าถามผมกลับมาคำนึงว่า

คราวนี้เอ็งจะไปต่อไหมล่ะ?

ผมตอบทันทีแบบไม่ทันสิ้นเสียงว่า...

ไปต่อสิครับ!

ยังเกลียดงานขายไหมล่ะ?(เค้าถาม)

ไม่เลยครับ
รักมันมากเลยครับ!
(ผมตอบแบบตื่นเต้น)

เค้าก็พูดทิ้งท้าย
ก่อนเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นว่า.....

นั่นแหละ
จำคำกูได้ใช่ไหม?

ผมพยักหน้า!

แล้วจริงที่ผมจำมันได้แทบทุกประโยค

และมันยังจำมาถึงวันนี้

ไม่ว่าผมจะเปลี่ยนไปทำอะไร

มาทำซื้อมาขายไปทางออนไลน์

มาทำเพจนี้

มาสร้างสังคมแห่งความเป็นไปได้

มาทำธุรกิจExpert Biz

มาสายลงทุน

ผมพูดกับตัวเอง

1.ตอนเริ่มต้น
แม้เราจะชอบเป้าหมายนั่นเท่าไหร!
ให้จำไว้ว่ามันไม่มีทางที่เราจะเจอ
สิ่งที่ชอบไปทุกเรื่อง

2.มันต้องมีสิ่งที่ไม่ชอบนั้นบ้าง
และเราต้องผ่านไปให้ได้

3.เหมือนเด็กๆเราไม่ชอบท่องสูตรคูณ
ไม่ชอบท่องศัพท์
ไม่ชอบเรียนเลข

4.แต่สุดท้ายถ้าเราอยากได้เป้าหมาย
เราอยากเรียนจบ
เราก็ต้องผ่านสิ่งพวกนี้ไปให้ได้
แม้ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม

5.และบางครั้งไอ้สิ่งที่เราไม่ชอบ
แต่พอเราผ่านมันได้
เราก็กลับชอบมัน

6.เหมือนอาหารที่ตอนแรก
ตอนเด็กๆ
เราไม่อยากกินมันเลย
เหมือนพริก 
เหมือนผัก
เหมือนส้มตำเผ็ดๆ
หรือบางคนก็บอกเหมือนปลาร้า

แต่พอเรากินมันไปเรื่อยๆ
เราก็ดันรักมัน
จนขาดไม่ได้

ตลกดี!

แต่ก็นั่นล่ะ
ผมได้บทเรียนที่ล้ำค่าที่สุดอีกบทนึง
ที่เปลี่ยนชีวิต

ทุกครั้งที่ตั้งเป้าหมายแล้วท้อ/ล้า/เหนื่อย

ในหัวจะมีเสียงของพี่เขาเสมอว่า.....

'เมื่อตั้งเป้าหมายแล้ว'

ลงไปลุยแล้ว

แต่เกิดท้อ...

'กูจะไม่รีบตัดสินใจว่า

ไอ้สิ่งนี้มันใช่หรือไม่ใช่'

แต่กูจะสัญญากับตัวเองว่า

กูจะไม่เลิกทำสิ่งนี้

'จนกว่ากูจะทำสำเร็จ'

คนจำนวนมากเวลาตั้งเป้าหมาย

แล้วตอนลงมือทำ

เจอสิ่งที่ยากหรือไม่ชอบบ้าง

ก็รีบด่วนสรุปว่าสิ่งนี้มันไม่ใช่

แล้วก็เลิกแล้วก็เปลี่ยนเป้าหมายไปเรื่อย

แต่สิ่งที่กูทำต่างออกไป
คือไม่ว่ามันจะมีสิ่งที่กูชอบไม่หรือไม่ชอบ

กูก็จะทำจนสำเร็จ

ทำจนเป็นแล้ว

ได้ผลลัพธ์แล้ว

แล้ววันนั้น

กูค่อยมาตัดสินใจอีกทีว่า

'กูจะทำมันต่อหรือไม่!'

สาธุครับ!

A10(เอเท็น)
Prince of Sales
'สังคมแห่งความเป็นไปได้'


ตั้งใจแบ่งปันเพื่อส่งมอบคุณค่า กระตุ้นพลัง ให้กับทุกท่านที่ได้อ่านค่ะ....ด้วยรักจากใจ .heart. เพ็ญสิริ ภานุรักษ์ heart